English LanguageThai Language
Home
AboutThe CollectionNews RoomPartnershipVisit UsMember
ยุคทองของนามธรรม
จากทิศทางของแนวคิดที่เป็นปัจเจกมากขึ้น พร้อมกับการจากไปของ ศาสตราจารย์ ศิลป์ พีระศรี เสาหลักแห่งวงการศิลปะสมัยใหม่ของไทย ในปี พ.ศ 2505 การสร้างงานในแบบนามธรรมก็เริ่มเป็นที่นิยม ผลงาน “กลุ่ม” โดย ชำเรือง วิเชียรเขตต์ ที่พัฒนางานจากรูปคนค่อย ๆ ลดทอนรายละเอียดจนเป็นนามธรรมบริสุทธิ์ ผลงานชิ้นนี้ได้รับรางวัลเหรียญทองสาขาประติมากรรมจากการประกวดศิลปกรรมแห่งชาติครั้งที่ 16 ในปี พ.ศ 2508 นับเป็นการเปิดหน้าประวัติศาสตร์ใหม่ของแนวทางการสร้างงานแบบนามธรรมให้เห็นเป็นที่นิยมและเฟื่องฟู นอกจากแนวทางของงานที่ใหม่แล้ว การใช้วัสดุต่าง ๆ ก็มความหลากหลายมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นหิน ไม้ ในช่วงปี พ.ศ 2510 – 2519 จึงนับเป็นยุคทองของประติมากรรมแนวนามธรรมโดยประติมากรคนสำคัญที่อยู่ในกระแสกึ่งนามธรรมหรือนามธรรม นอกจาก ชำเรือง วิเชียรเขตต์แล้ว ยังมี ชลูด นิ่มเสมอ,นนทิวรรธน์ จันทนะผะลิน ,วิชัย สิทธิรัตน์, เข็มรัตน์ กองสุข, ชีวา โกมลมาลัยและ อินสนธ์ วงศ์สาม เป็นต้น

Copyright © 2010 Bangkok Sculpture Center All Rights Reserved.
Site by Smokybyte